Najstarszą literaturą europejską jest literatura grecka, którą otwierają dwie olbrzymie epopeje Homera – Iliada i Odyseja. Oba utwory, powstałe w IX lub VIII w. p.n.e., są wspaniałym osiągnięciem greckiego (i szerzej: europejskiego czy światowego) piśmiennictwa. Jest to o tyle osobliwe, że zazwyczaj początki literatury danego narodu są krótkie, fragmentaryczne i ułomne. Tutaj mamy natomiast do czynienia z dziełami całymi, obszernymi, napisanymi wspaniałym językiem, zdającymi sprawę z mitologicznego myślenia starożytnych Greków.

Dwa wielkie eposy są równocześnie najstarszymi większymi pomnikami pisanymi kultury greckiej. Na poematach Homera wykształciła się najdawniejsza nauka o literaturze, one pierwsze ze względu na swą ważność w systemie greckiej kultury i oświaty doczekały się już w starożytności naukowych opracowań, wydań, studiów, badań.

Okoliczności powstania Iliady

Z powstaniem Iliady wiąże się wiele nierozwiązanych kwestii. Można jednak na podstawie źródeł historycznych stwierdzić, że utwór ten powstał ustnie, a był potem przekazywany w tej samej formie przez wędrownych śpiewaków greckich (tzw. aoidów), którzy śpiewali go na dworach greckich. W późniejszym okresie aoidzi zostali zastąpieni przez rapsodów – już nie śpiewaków, lecz recytatorów.

Iliada liczy dokładnie 15 537 wersów. Podział na 24 pieśni czy też księgi (oznaczone umownie 24 literami dużymi alfabetu greckiego) jest późniejszy, pochodzi od greckich wydawców, podobnie jak tytuły poszczególnych ksiąg.

Mapa serwisu: